تاریخچه کوتاهی از انگور

تاریخچه انگور

اگر از ما بپرسند که اولین میوه دنیا (بر اساس میزان تولید) کدام است، احتمالا اکثرا می گویم موز، پرتقال یا سیب؛ هرچند که همه ی این ها جزو میوه های پر فروش هستند، اما هیچکدام نمی توانند از نظر حجم تولید در جهان با انگور رقابت کنند. کاربردهای متفاوت انگور و وجود کشورهای بسیاری که این میوه را پرورش می دهند باعث شده که سالانه بیش از ۷۲ میلیون تن انگور در جهان تولید شود. اوایل شهریور ماه زمان برداشت انگور در اکثر مناطق میسوری است؛ این زمان در کشورهای مختلف متفاوت است. اکنون بیایید نگاهی به تاریخچه ی این میوه باستانی بیندازیم.

قدمت انگور (یا شراب) به اندازه ی قدمت یک فرهنگ است. شواهد باستان شناسی نشان می دهد كه انسان ها از دوران نوسنگی یعنی ۶۵۰۰ سال قبل از میلاد شروع به پرورش انگور كرده اند. تا ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد، رشد انگور از خاورمیانه به آسیای صغیر و سراسر دلتای نیل در مصر گسترش یافته بود. پادشاه بابل، حمورابی، احتمالا اولین قانون مشروبات الکلی جهان را، هنگام تصویب قوانینی برای تجارت شراب، ۱۷۰۰ سال قبل از میلاد تصویب کرد.

هیتی ها نخستین مردمانی بودند که ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد با مهاجرت به کرت، تنگه بسفر و تراس پرورش انگور را در غرب گسترش دادند. بعدها، یونانیان و فنیقی ها انگور را به کارتاژ، سیسیل، جنوب ایتالیا، اسپانیا و فرانسه بردند و به دلیل نفوذ رومیان، تولید انگور در اروپا نیز گسترش یافت. 

در زمان سقوط امپراتوری روم، پرورش انگور و شراب سازی تنها در صومعه ها بود. اما بعدها، استفاده از شراب فراتر از مناسک مذهبی رفت و به عنوان یک رسم اجتماعی در فرهنگ مردم گنجانده شد. این امر باعث افزایش تقاضا برای انگور و در نتیجه رشد پرورش انگور از قرن شانزدهم تا بیستم شد. 

سه کاربرد عمده انگور در شراب سازی، تولید کشمش و مصرف خوراکی (به عنوان میوه) است. هر ساله حدود ۷.۲ تریلیون گالن شراب در جهان تولید می شود که تقریبا بیشترین استفاده از انگور است. این میزان از اواسط قرن بیستم ۳۵% افزایش یافته. اروپا (ایتالیا، فرانسه، اسپانیا و روسیه) ۸۰ درصد از کل تولید جهان را به خود اختصاص داده است. تنها حدود ۱۴٪ شراب تولید شده در سراسر جهان از کشور اصلی تولید کننده انگور صادر می شود. 

کشمش هم یکی دیگر از فرآورده های پر مصرف انگور است. تولید کشمش در سطح جهان به طور متوسط ۸۰۰ هزار تن در سال است. از آنجایی که برای تولید یک کیلو کشمش، چهار کیلو انگور لازم است، صنعت کشمش هر ساله بالغ بر ۳.۲ میلیون تن انگور مصرف می کند.

مصرف انگور به عنوان میوه کمتر از ۱۲٪ از کل تولید انگور جهان را تشکیل می دهد. از آنجایی که انگورهای تازه زود خراب می شوند و هزینه حمل و نقل آن ها زیاد است، در درجه اول در کشور تولیدی آنها مصرف می شوند. مصرف انگور تازه در اروپا و آمریکای شمالی بیشتر از سایر کشورهاست. هر آمریکایی سالانه به طور متوسط حدود چهار کیلو انگور تازه مصرف می کند.

تمام انگورهای مصرفی در سراسر جهان متعلق به یک نژاد نیستند. انگور، متعلق به خانواده انگوریان است که شامل ۱۱ نوع و حدود ۶۰۰ گونه مختلف است. تاک یک سرده از تیره انگوریان است و ۶۰ گونه مختلف دارد. تمام این گونه ها در یکی از چهار دسته زیر قرار می گیرند:

انگورهای بومی. هنگامی که اروپایی ها برای نخستین بار به آمریکای شمالی سفر کردند، آن سرزمین را به دلیل انگورهای فراوانی که در آن یافت می شد «وینلند» به معنی سرزمین شراب نامیدند. گونه های انگور بومی آمریکای شمالی شامل انگور روباه (V. labrusca)، انگور تابستان (V. aestivalis) و دو گونه با منشاء آمریکایی با نام های V. riparia و V.berlandieri اند. گونه های انگور بومی به دلیل مقاومت در برابر سرما و آفت معروف هستند. میوه ی آن ها پوست شلی دارد و هنگام خوردن به راحتی از گوشت جدا می شود. متاسفاه قند کم و اسید بالایی که در این نوع از انگورها وجود دارد باعث می شود که برای تهیه شراب مناسب نباشند. انگور «کُنکورد» که زیر گونه ی انگور روباه است رایج ترین انگور با منشاء آمریکاییست. اما شاید نظر دوستداران گونه ی «نورتون (سینتیانا)» کاملا برعکس باشد.

نخستین ساکنان آمریکای شمالی بر این باور بودند که بوی انگورهای بومی مانند «لانه حیوان» است. به همین دلیل، در طول تاریخ به انگورهای بومی اغلب «انگور روباه» گفته می شود. طبق مطالعات علمی، انگور روباه و زیر گونه های آن حاوی ترکیبی شیمیایی به نام متیل آنترانیلات هستند که باعث می شود برای اکثر افرادی که آن ها را می خورند مزه ی دلنشینی نداشته باشند. جالب اینجاست که اخیرا علم ثابت کرده که متیل آنترانیلات در ترشحات غدد روباه و سگ نیز موجود است. ظاهرا اجداد ما حس بویایی بسیار قوی ای داشته اند.

انگور اروپایی. انگور اروپایی (V. vinifera) گونه ای است که اغلب با کلمه «انگور» همراه است و اکثر شراب جهان از این نوع تهیه می شود. ترکیب شیمیایی میوه های آن نسبت به انگورهای بومی برای شراب سازی بهتر است، اما زیر گونه های انگور اروپایی در برابر سرما مقاوم نیستند و مستعد ابتلا به تعدادی از آفت های مشکل ساز هستند. کلمب برای اولین بار انگور اروپایی را به آمریکا برد، اما مهاجرین نخستین کسانی بودند که سعی کردند این نوع انگور را پرورش دهند ولی به دلیل سرمای هوا موفق نشدند. امروزه تولید V. vinifera در ایالات متحده محدود به مناطقی با زمستانهای معتدل، فصول رشد طولانی و تابستان هایی نسبتا خشک با رطوبت کم است.

انگور دورگه فرانسوی- آمریکایی. تلاش برای تولید انگوری با کیفیت بالا برای شراب سازی و مقاوم در برابر سرما و آفت منجر به تولید انگور دورگه فرانسوی-آمریکایی شد. بیشتر آن ها از پیوند گونه های انگور اروپایی با گونه های مختلف انگور آمریکای شمالی بوجود آمده اند. این پیوند ها باعث تولید انگورهای دورگه ای شدند که در برابر سرما و انواع آفت های دردسر ساز مقاومند. در واقع، همین زیر گونه های انگور دورگه فرانسوی-آمریکایی، مانند چام بورسین (Chambourcin)، ویدال بلانک (Vidal Blanc)، سیوال بلانک (Seyval Blanc)، شاردونل (Chardonel) و ویگنلز (Vignoles) بودند که باعث احیای صنعت شراب میسوری شدند. برای تولید این دورگه ها عمدا از گونه ی انگور روباه استفاده نشد تا بوی «روباه» به انگورهای پیوندی منتقل نشود. 

انگور موسکادین (مُشک). انگورهای موسکادین (V.rotundifolia) توت های درشت و معطری دارند. آنها تقریبا در برابر حشرات و آفت ها مصون هستند اما برای رشد به یک بازه ی زمانی ۲۰۰ روزه یا بیشتر احتیاج دارند. تولید انگور موسکادین محدود به ایالت هایی مانند فلوریدا، می سی سی پی، لوئیزیانا و کارولینای شمالی است که همگی دارای زمستانهای معتدل هستند. این انگورها از نظر عادت رشد نسبتا قوی اند و توانایی رشد در طیف وسیعی از خاک ها، از جمله خاک های کم عمق و سنگی را دارند. 

چیزهایی که در مورد انگور نمی دانید

  • از نظر گیاه شناسی، انگور نوعی توت محسوب می شود.
  • قدیمی ترین درخت انگور در آمریکا، یک گونه انگور موسکادین ۴۰۰ ساله واقع در کارولینای شمالی است.
  • صنعت انگور سالانه حدود ۱۲۵ میلیارد دلار به اقتصاد ایالات متحده کمک می کند.
  • هر آمریکایی سالانه به طور متوسط حدود چهار کیلو انگور مصرف می کند.
  • حدود ۲۵ درصد از انگورهای مصرفی در ایالات متحده از شیلی وارد می شوند.
  • پرفروش ترین انگور در ایالات متحده انگور «سلطانی» است که از آن کشمش طلایی نیز تولید می شود.
  • انگور منبع غنی ویتامین های C و K است؛ همچنین حاوی پروتئین، کربوهیدرات، فیبر و مواد معدنی می باشد.
  • رسوراترول، ماده ای که در انگور وجود دارد، باعث کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ می شود.

اگر از ما بپرسند که اولین میوه دنیا (بر اساس میزان تولید) کدام است، احتمالا اکثرا می گویم موز، پرتقال یا سیب؛ هرچند که همه ی این ها جزو میوه های پر فروش هستند، اما هیچکدام نمی توانند از نظر حجم تولید در جهان با انگور رقابت کنند. کاربردهای متفاوت انگور و وجود کشورهای بسیاری که این میوه را پرورش می دهند باعث شده که سالانه بیش از ۷۲ میلیون تن انگور در جهان تولید شود. اوایل شهریور ماه زمان برداشت انگور در اکثر مناطق میسوری است؛ این زمان در کشورهای مختلف متفاوت است. اکنون بیایید نگاهی به تاریخچه ی این میوه باستانی بیندازیم.

قدمت انگور (یا شراب) به اندازه ی قدمت یک فرهنگ است. شواهد باستان شناسی نشان می دهد كه انسان ها از دوران نوسنگی یعنی ۶۵۰۰ سال قبل از میلاد شروع به پرورش انگور كرده اند. تا ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد، رشد انگور از خاورمیانه به آسیای صغیر و سراسر دلتای نیل در مصر گسترش یافته بود. پادشاه بابل، حمورابی، احتمالا اولین قانون مشروبات الکلی جهان را، هنگام تصویب قوانینی برای تجارت شراب، ۱۷۰۰ سال قبل از میلاد تصویب کرد.

هیتی ها نخستین مردمانی بودند که ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد با مهاجرت به کرت، تنگه بسفر و تراس پرورش انگور را در غرب گسترش دادند. بعدها، یونانیان و فنیقی ها انگور را به کارتاژ، سیسیل، جنوب ایتالیا، اسپانیا و فرانسه بردند و به دلیل نفوذ رومیان، تولید انگور در اروپا نیز گسترش یافت. 

در زمان سقوط امپراتوری روم، پرورش انگور و شراب سازی تنها در صومعه ها بود. اما بعدها، استفاده از شراب فراتر از مناسک مذهبی رفت و به عنوان یک رسم اجتماعی در فرهنگ مردم گنجانده شد. این امر باعث افزایش تقاضا برای انگور و در نتیجه رشد پرورش انگور از قرن شانزدهم تا بیستم شد. 

سه کاربرد عمده انگور در شراب سازی، تولید کشمش و مصرف خوراکی (به عنوان میوه) است. هر ساله حدود ۷.۲ تریلیون گالن شراب در جهان تولید می شود که تقریبا بیشترین استفاده از انگور است. این میزان از اواسط قرن بیستم ۳۵% افزایش یافته. اروپا (ایتالیا، فرانسه، اسپانیا و روسیه) ۸۰ درصد از کل تولید جهان را به خود اختصاص داده است. تنها حدود ۱۴٪ شراب تولید شده در سراسر جهان از کشور اصلی تولید کننده انگور صادر می شود. 

کشمش هم یکی دیگر از فرآورده های پر مصرف انگور است. تولید کشمش در سطح جهان به طور متوسط ۸۰۰ هزار تن در سال است. از آنجایی که برای تولید یک کیلو کشمش، چهار کیلو انگور لازم است، صنعت کشمش هر ساله بالغ بر ۳.۲ میلیون تن انگور مصرف می کند.

مصرف انگور به عنوان میوه کمتر از ۱۲٪ از کل تولید انگور جهان را تشکیل می دهد. از آنجایی که انگورهای تازه زود خراب می شوند و هزینه حمل و نقل آن ها زیاد است، در درجه اول در کشور تولیدی آنها مصرف می شوند. مصرف انگور تازه در اروپا و آمریکای شمالی بیشتر از سایر کشورهاست. هر آمریکایی سالانه به طور متوسط حدود چهار کیلو انگور تازه مصرف می کند.

تمام انگورهای مصرفی در سراسر جهان متعلق به یک نژاد نیستند. انگور، متعلق به خانواده انگوریان است که شامل ۱۱ نوع و حدود ۶۰۰ گونه مختلف است. تاک یک سرده از تیره انگوریان است و ۶۰ گونه مختلف دارد. تمام این گونه ها در یکی از چهار دسته زیر قرار می گیرند:

انگورهای بومی. هنگامی که اروپایی ها برای نخستین بار به آمریکای شمالی سفر کردند، آن سرزمین را به دلیل انگورهای فراوانی که در آن یافت می شد «وینلند» به معنی سرزمین شراب نامیدند. گونه های انگور بومی آمریکای شمالی شامل انگور روباه (V. labrusca)، انگور تابستان (V. aestivalis) و دو گونه با منشاء آمریکایی با نام های V. riparia و V.berlandieri اند. گونه های انگور بومی به دلیل مقاومت در برابر سرما و آفت معروف هستند. میوه ی آن ها پوست شلی دارد و هنگام خوردن به راحتی از گوشت جدا می شود. متاسفاه قند کم و اسید بالایی که در این نوع از انگورها وجود دارد باعث می شود که برای تهیه شراب مناسب نباشند. انگور «کُنکورد» که زیر گونه ی انگور روباه است رایج ترین انگور با منشاء آمریکاییست. اما شاید نظر دوستداران گونه ی «نورتون (سینتیانا)» کاملا برعکس باشد.

نخستین ساکنان آمریکای شمالی بر این باور بودند که بوی انگورهای بومی مانند «لانه حیوان» است. به همین دلیل، در طول تاریخ به انگورهای بومی اغلب «انگور روباه» گفته می شود. طبق مطالعات علمی، انگور روباه و زیر گونه های آن حاوی ترکیبی شیمیایی به نام متیل آنترانیلات هستند که باعث می شود برای اکثر افرادی که آن ها را می خورند مزه ی دلنشینی نداشته باشند. جالب اینجاست که اخیرا علم ثابت کرده که متیل آنترانیلات در ترشحات غدد روباه و سگ نیز موجود است. ظاهرا اجداد ما حس بویایی بسیار قوی ای داشته اند.

انگور اروپایی. انگور اروپایی (V. vinifera) گونه ای است که اغلب با کلمه «انگور» همراه است و اکثر شراب جهان از این نوع تهیه می شود. ترکیب شیمیایی میوه های آن نسبت به انگورهای بومی برای شراب سازی بهتر است، اما زیر گونه های انگور اروپایی در برابر سرما مقاوم نیستند و مستعد ابتلا به تعدادی از آفت های مشکل ساز هستند. کلمب برای اولین بار انگور اروپایی را به آمریکا برد، اما مهاجرین نخستین کسانی بودند که سعی کردند این نوع انگور را پرورش دهند ولی به دلیل سرمای هوا موفق نشدند. امروزه تولید V. vinifera در ایالات متحده محدود به مناطقی با زمستانهای معتدل، فصول رشد طولانی و تابستان هایی نسبتا خشک با رطوبت کم است.

انگور دورگه فرانسوی- آمریکایی. تلاش برای تولید انگوری با کیفیت بالا برای شراب سازی و مقاوم در برابر سرما و آفت منجر به تولید انگور دورگه فرانسوی-آمریکایی شد. بیشتر آن ها از پیوند گونه های انگور اروپایی با گونه های مختلف انگور آمریکای شمالی بوجود آمده اند. این پیوند ها باعث تولید انگورهای دورگه ای شدند که در برابر سرما و انواع آفت های دردسر ساز مقاومند. در واقع، همین زیر گونه های انگور دورگه فرانسوی-آمریکایی، مانند چام بورسین (Chambourcin)، ویدال بلانک (Vidal Blanc)، سیوال بلانک (Seyval Blanc)، شاردونل (Chardonel) و ویگنلز (Vignoles) بودند که باعث احیای صنعت شراب میسوری شدند. برای تولید این دورگه ها عمدا از گونه ی انگور روباه استفاده نشد تا بوی «روباه» به انگورهای پیوندی منتقل نشود. 

انگور موسکادین (مُشک). انگورهای موسکادین (V.rotundifolia) توت های درشت و معطری دارند. آنها تقریبا در برابر حشرات و آفت ها مصون هستند اما برای رشد به یک بازه ی زمانی ۲۰۰ روزه یا بیشتر احتیاج دارند. تولید انگور موسکادین محدود به ایالت هایی مانند فلوریدا، می سی سی پی، لوئیزیانا و کارولینای شمالی است که همگی دارای زمستانهای معتدل هستند. این انگورها از نظر عادت رشد نسبتا قوی اند و توانایی رشد در طیف وسیعی از خاک ها، از جمله خاک های کم عمق و سنگی را دارند. 

چیزهایی که در مورد انگور نمی دانید

  • از نظر گیاه شناسی، انگور نوعی توت محسوب می شود.
  • قدیمی ترین درخت انگور در آمریکا، یک گونه انگور موسکادین ۴۰۰ ساله واقع در کارولینای شمالی است.
  • صنعت انگور سالانه حدود ۱۲۵ میلیارد دلار به اقتصاد ایالات متحده کمک می کند.
  • هر آمریکایی سالانه به طور متوسط حدود چهار کیلو انگور مصرف می کند.
  • حدود ۲۵ درصد از انگورهای مصرفی در ایالات متحده از شیلی وارد می شوند.
  • پرفروش ترین انگور در ایالات متحده انگور «سلطانی» است که از آن کشمش طلایی نیز تولید می شود.
  • انگور منبع غنی ویتامین های C و K است؛ همچنین حاوی پروتئین، کربوهیدرات، فیبر و مواد معدنی می باشد.
  • رسوراترول، ماده ای که در انگور وجود دارد، باعث کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ می شود.
بیشتر بخوانید

1 دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

  • […] انگور محبوب ترین میوه در سراسر جهان است. این میوه طعم تازه ای دارد و حاوی ویتامین ها و مواد معدنی زیادیست. با این حال، نه تنها میوه، بلکه برگ های آن نیز قابل مصرف هستند و فواید بسیاری برای سلامتی دارند. برگ های انگور سرشار از مواد مغذی اند. ارزش غذایی هر فنجان (۱۴ گرم) برگ انگور به شرح زیر است: […]

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست